Voici un logotype que j'avais réalisé pour la compagnie de théâtre "ça respire encore" à nancy. Je posterais peut-être un peu plus tard quelques visuels d'affiches dessinés pour la compagnie.

Αν και διαδραματίζεται στο "Νησί του Διαβόλου", τόπο εξορίας στη Γαλλική Γουιάνα, ένα μέρος "απ' όπου κανείς δε φεύγει ζωντανός" όπως αναφέρεται ήδη από την αρχή της ταινίας, ο "Πεταλούδας" δεν εστιάζει στις απάνθρωπες συνθήκες εγκλεισμού, όσο σε κάτι πιο σημαντικό απ' αυτές: στο ασίγαστο πάθος του "Πεταλούδα" για ελευθερία. Στο στερεότυπο λογίδριο υποδοχής, ο διοικητής της φυλακής προειδοποιεί ότι η πρώτη απόπειρα απόδρασης τιμωρείται με 2 χρόνια σε αυστηρή απομόνωση, η δεύτερη με 5, ενώ για σοβαρότερα παραπτώματα η ποινή είναι αποκεφαλισμός. Αυτή η πραγματικότητα δε θα πτοήσει τον πρωταγωνιστή που θα πληρώσει την πρώτη, αποτυχημένη, απόπειρά του με δύο χρόνια στην απόλυτη σιωπή. Μέχρι την τελευταία σκηνή δεν θα εφησυχάσει, θα συνεχίσει να ρισκάρει τη ζωή του αρνούμενος να δεχτεί οποιοδήποτε περιορισμό...

Μια ταινία που φέρνει στο νου το γνωστό αναρχικό σύνθημα "Το πάθος για τη λευτεριά είναι δυνατότερο απ' όλα τα κελιά" και διατηρεί ακέραια τη δύναμή της μέχρι και σήμερα.

ಭಾರತದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಸಂಗ್ರಾಮವೆನ್ನುವುದೇ ಮೈನವಿರೇಳಿಸುವ ಅದ್ಭುತ ಕಥಾನಕ. ಒಬ್ಬ ಧಿಂಗ್ರಾ, ಒಬ್ಬ ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್, ಒಬ್ಬ ಆಜಾದ್, ಒಬ್ಬ ಸಾವರ್ಕರ್, ಒಬ್ಬ ಬೋಸ್, ಒಬ್ಬ ಗಾಂಧಿಯ ಜೀವನಗಾಥೆಯನ್ನು ಓದುತ್ತಾ ಹೋದಂತೆ ಇಡೀ ಭಾರತದ ಜನಮಾನಸದಲ್ಲಿ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದೆಡೆಗೆ ಇದ್ದ ಹಂಬಲದ ತೀವ್ರತೆಯನ್ನು ಅಂದಾಜಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ.

ಇನ್ನೆರಡು ಮಹಾಪಲಾಯನದ ಕಥೆಗಳಿವೆ. ದಾಸ್ಯದಿಂದ ತಮ್ಮ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಅಸಾಧ್ಯವೆನಿಸಿದ ಸಾಹಸವನ್ನು ಮಾಡಿ ಕಡೆಗೆ ಅದನ್ನು ದಕ್ಕಿಸಿಕೊಂಡಾವರ ಕಥೆ. ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟರ ಕೆಂಗಣಿಗೆ ಗುರಿಯಾಗಿ ಸೈಬಿರಿಯಾದ ಶ್ರಮ ಶಿಬಿರದಲ್ಲಿ ಬಂಧಿಯಾಗಿದ್ದ ಏಳು ಮಂದಿ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಕನಸನ್ನು ಅರಸಿಕೊಂಡು ಹೊರಡುತ್ತಾರೆ. ಶ್ರಮ ಶಿಬಿರದಲ್ಲಿನ ಯೋಧರ ಕಣ್ಗಾವಲನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡು ಹೊರಕ್ಕೆ ಪಾರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಅವರೆದುರು ತೀರಾ ಅಸಾಧ್ಯವಾದ ಸವಾಲಿರುತ್ತದೆ. ಪ್ರಾಣವೆನ್ನುವುದು ಯಾವ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಾದರೂ ತೊರೆದುಹೋಗಬಹುದಾದ ಅಪಾಯವಿರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಗಮ್ಯದೆಡೆಗೆ ಅವರ ಹೆಜ್ಜೆಗಳು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಮೂಳೆಯನ್ನು ಕೊರೆಯುವಷ್ಟು ಛಳಿಯಿರುವ ಸೈಬೀರಿಯಾ, ಅತ್ಯುಗ್ರವಾದ ಗೋಬಿ ಮರುಭೂಮಿ, ಕಡಿದಾದ ಹಿಮಾಲಯದ ತಪ್ಪಲು ಸೇರಿದಂತೆ ಸುಮಾರು ನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರ ಮೈಲುಗಳಷ್ಟು ಹಾದಿಯನ್ನು ಒಂದು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಕ್ರಮಿಸಿ ಏಳು ಮಂದಿಯಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಮಂದಿ ಜೀವಂತವಾಗಿ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಾರೆ. ತಮ್ಮ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಕನಸನ್ನು ನನಸಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ತಮ್ಮ ಸಾಹಸದ ಕಥನವನ್ನು ಸ್ಲಾವೋಮಿರ್ ರಾವಿಸ್ ‘ದಿ ಲಾಂಗ್ ವಾಕ್’ ಎಂಬ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ದಾಖಲಿಸಿದ್ದಾನೆ.

ಇನ್ನೊಂದು ಮಹಾ ಪಲಾಯನದ ಕಥಾನಕ ‘ಪ್ಯಾಪಿಲಾನ್’. ಫ್ರಾನ್ಸಿನ ಹೆನ್ರಿ ಛಾರೇರೆ ಬದುಕಿನ ಸಾಹಸ ಗಾಥೆ. ಇವೆರೆಡೂ ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರ ತೇಜಸ್ವಿಯವರಿಂದ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಬಂದಿವೆ. ಅವರನ್ನು ಬಹು ಆಳವಾಗಿ ಕಲಕಿದ ಕೃತಿಗಳೂ ಆಗಿವೆ.

¿La mega estrella de cara aniñada, famosa por achicar agua en el Titanic, podría rodar en Canarias? Aunque la idea de ver actuar a Leonardo DiCaprio en Canarias parezca en principio rocambolesca, no está alejada de la pura ficción si finalmente se alían los astros y fructifica un acuerdo de inversiones que permitiría rodar una superproducción americana en Canarias.

Los hechos empiezan a tomar forma cuando una productora, que tramita su entrada en la ZEC, entró en contacto con la Films Comissión de Tenerife y Gran Canaria para conocer las posibles localizaciones en las Islas para el rodaje de una superproducción y saber las fórmulas de atracción de inversión a través de la RIC y la Zona Especial de Canarias (ZEC) con el fin de cristalizar la financiación del remake de un clásico del cine como Papillon (1973).

El productor busca desde hace años la culminación de un fondo de inversión para llevar al cine esta versión del clásico carcelario, dirigida por Franklin J. Schaffner y protagonizada por Steve MacQueen. Según ha informado una publicación italiana, el protagonista de Romeo y Julieta o El aviador podría ser el posible protagonista del filme, tras apuntarse a última hora al proyecto.

DiCaprio encarnaría en este drama carcelario a Papillon, hombre acusado de asesinato y enviado a un penal de la Guayana Francesa. Si finalmente cristaliza la financiación, Papillón podría rodarse hasta en cuatro islas: Gran Canaria, Tenerife, Lanzarote y La Palma. Las localizaciones de las Islas tendrían así una proyección internacional inmediata, como el caso que ocurrirá el próximo año con Lanzarote, cuando se estrene Los abrazos rotos, el último filme del cineasta manchego Pedro Almodóvar.

Jorge Balbás Peña

Unfortunately, I ended the week with my first severe oven burn.  It's finally scabbing after a week's time.

Considering the amount of time (twelve years) that I've known that movies were a pretty fuckin awesome thing to be into, it took me practically FOREVER to realize the genius of Steve McQueen. I always knew he was pretty good after seeing The Great Escape and The Magnificent Seven, but it wasn't until I saw the Towering Inferno that I realized the full depth and scope of this man's brilliance. I know, I know, its not his best film but there's just so much power to him when he steps onto the screen about forty five minutes in, not to mention the "aww shit" scene at the end. That is some of the most powerful acting I've ever seen and it pulled the movie right out of the cheese category and brought a lot of respectability to it. Paul Newman didn't hurt either.

Since then I've been on a mission to see just about every film he's been in. I've been pretty successful, most of his movies are pretty cheap on amazon and are also readily available at the local library. I've managed to see, Bullitt, Papillon, Hell is for Heroes, The Great Escape (again), and the Getaway in the last month or so and I have been more than impressed. Most of these movies are very low key affairs that don't have much dialogue but McQ seems to thrive in that environment. Papillon, for instance is two and a half hours long but with very little dialogue. Its almost as if he needs almost no dialogue and he can just say everything with his face. Its a quality I you don't always see and I've only really seen it with guys like Paul Newman, Clint Eastwood, William Holden and Kevin Spacey. A movie like Papillon is far from perfect but there are certain scenes (like the ten minute solitary confinement scene) that remind me exactly why I love movies so much. The Getaway and Bullitt are both vastly underrated masterpieces that he carries and also demands repeated viewings. The guy is so real that he can make an action like pulling a gun out or getting out of a car a work of art. I've got Junior Bonner and The Sand Pebbles on my radar right now but I am trying to save them and take my time. So while Steve McQueen definitely took a long time to get into, now I just cannot stop noticing his brilliance.

Foto de Siim Sepp tomada de Wikipedia

We still have the Beas, who is a wonderful guy.

He loves to do whatever I am doing, particularly when I weed in the garden.  He is first in line to help me by digging ferociously beside me, stopping as soon as I ask.  He loves to come inside with dirt on his face to show his foster mom what he's been doing.

Le roman

Le Scaphandre et le Papillon est un ouvrage autobiographique réalisé par Jean-Dominique Bauby. Le roman contient le récit de sa vie avant son attaque cérébrale, mais également le gouffre dans lequel le plonge son accident. Privé de parole, ainsi que de toute sorte de mouvement corporel à part le clignement de l'une de ses paupières, Jean-Do est atteint par le syndrome du"locked-in". Il est enfermé en lui-même, ayant gardé toutes ses facultés mentales et ses souvenirs, mais ne peux plus communiquer avec le monde extérieur.

Malgré les efforts d'une orthophoniste, Jean-Do ne pourra plus jamais retrouver la parole. Cependant, il pourra tout de même apprendre à communiquer grâce à un système ingénieux exploitant le seul mouvement de sa paupière, seul mouvement volontaire qu'il peut effectuer.  Ainsi pour un battement de paupière le locuteur doit interpréter un "oui", alors que deux battements traduisent un "non". Ce système binaire permet d'établir les bases d'une communication, le sujet pouvant répondre à des questions simples, mais il peut également être exploité pour aller bien plus loin dans la communication et fournir au malade la possibilité de former des véritables énoncés, le faisant épeler ses phrases. L'orthophoniste récite un alphabet contenant des lettres classées dans l'ordre de leur fréquence dans la langue française et le patient arrête la lecture sur la lettre qu'il choisit pour épeler son mot.

Pourquoi un alphabet basé sur la fréquence des lettres dans la langue française? L'alphabet traditionnel ne serait pas adapté pour ce genre d'exercice et le principe de cet alphabet et de permettre au patient d'avoir le moyen d'épeler des mots de façon plus économique. En effet, il y a plus de chances qu'il arrête la lecture sur les premières lettres lues puisque ce sont les lettres les plus fréquemment utilisées dans les énoncés. Cela permet au sujet de moins se fatiguer et de produire des énoncés plus rapidement.

Comment est formé cet alphabet? L'alphabet basé sur la fréquence des lettres dans la langue française est le suivant : "ESARINTULOMDPCFBVHGJQZYXKW".

Le patient doit-il épeler entièrement ses énoncés? Non, la compréhension de son énoncé peut être lié au contexte et ainsi un début d'énoncé peut être facilement complété par le locuteur. Cela vaut aussi pour les énoncés les plus fréquents tels que "merci". Lorsque le locuteur arrive à deviner la parole ou l'énoncé du malade, ce dernier peut le "valider" grâce à un battement de paupière.

Quelles sont les limites d'une telle méthode? Le locuteur se voit obligé de répéter sans cesse l'alphabet pour permettre au malade d'épeler ce qu'il veut dire. Cela est extrêment fastidieux autant pour le malade que pour le locuteur, mais il n'y a guère d'autres méthodes. Notons tout de même que les progrès de l'informatique ont permis de mettre au point des claviers virtuels permettant au patient de séléctionner ses lettres grâce à l'actionnement d'un contacteur lors du défilement des lettres sur un écran.

Le film

Le roman a fait l'objet d'une adaptation cinématographique présentée au festival de Cannes 2007. Il y a reçu le prix de la Mise en Scène.

La différence entre le roman et le film tient surtout du fait que le réalisateur ne se place pas uniquement du point de vue de Jean-Dominique Bauby. Alors que le livre autobiographique relate les sentiments du protagoniste. Toutefois la caméra nous fait souvent voir à travers les yeux de Jean-Do le monde extérieur déformé par la vue de son seul oeil, son entourage et les médecins compatissants à sa douleur. Et la présence d'une voix off traduit fidèlement ses pensées tout au long du film.

Un récit émouvant et un témoignage hautement intéressant pour les recherches sur ce syndrome si rare et si dévastateur.

La disparition du papillon, reflet de la dégradation des écosystèmes

Victime d’une agriculture intensive et de l’action de l’homme en général, le papillon déserte progressivement les paysages. Si la disparition de l’espèce inquiète les spécialistes, c’est qu’elle reflète également la mauvaise santé des écosystèmes.

Dans les années 50, les papillons peuplaient largement les campagnes, les montagnes et les jardins. Et pour cause, les papillons rassemblent environ 160.000 espèces de la famille des lépidoptères sur les 1.450.000 connues à la surface de la Terre et constituent à eux seuls plus de 10 % des espèces répertoriées, battus en cela uniquement par les coléoptères (25 %).

Cependant, à l'instar d’autres espèces, ils sont de plus en plus concernés par l'érosion de la biodiversité. En France, les papillons des prairies ont ainsi régressé de 50 % en 15 ans. Bien que les oiseaux, batraciens et chauves-souris constituent les principaux prédateurs naturels du papillon, l'homme à travers ses activités joue également un rôle actif dans la disparition de l’espèce.

Dès les années 60, l’arasement de haies et de bocages mais aussi la volonté de l’homme de développer une agriculture intensive ont ainsi lourdement contribué à leur disparition. D’autres facteurs entrent également en jeu. C’est le cas notamment de la circulation automobile, des éclairages publiques excessifs pour les papillons nocturnes, ou encore du réchauffement climatique. En Grande-Bretagne, environ 70 % de la totalité des espèces de papillons auraient ainsi disparu en vingt ans.

Le papillon, outil de Bio-indication

Parallèlement la disparition alarmante du papillon témoigne de la dégradation progressive de l’environnement et des écosystèmes.

En effet, la grande diversité et les exigences écologiques variées des papillons, leur confère un rôle d'indicateurs de la qualité des milieux naturels, et donc de la santé des écosystèmes. La plupart des espèces étant monophages ou oligophages et étroitement inféodés à des plantes-hôtes sensibles et vulnérables, elles font offices d’éminents indicateurs biologiques, décrypte l’écologue Michel Tarrier.

Aussi, les papillons de jours sont de plus en plus choisis comme outils d’évaluation des écosystèmes. En Europe, cela fait même quelques temps que l’on utilise la filière papillons pour évaluer la santé des écosystèmes, en vue de tabler sur leur durabilité.

La disparition des papillons ces dernières décennies en dit donc long sur l’état de santé l’environnement. Plus qu’un simple insecte, le papillon est le reflet de ce qu’il y a dessous. Et dessous, il n’y a plus grand-chose , déplore Michel Tarrier.

La coppia giunta a bordo di un'auto e' stata accolta da un centinaio di curiosi con un lungo applauso: lui vestito con un abito grigio laminato con tanto di papillon al collo e lei con un tradizionale ma semplice abito bianco polvere e un minuscolo bouquet di roselline; un abito semplice bianco anche per la figlia Teresa.

Nozze superblindate: ingenti le misure di sicurezza per impedire l'accesso alla cattedrale di Cortona e nei pressi della quale da ieri sera e difficilissimo arrivare. Per gli ospiti e' stato disposto un servizio pullman, anche se qualcuno come Claudio Cecchetto, e' arrivato con macchine di servizio.

Tanti i vip ma soprattutto uno stuolo di parenti tra cui zii, cugini e nipoti.
Tra gli ospiti Ligabue, Piero Pelu', Red Ronni, Luca Carboni, Sirya, i Saturnino band di Jovanotti, il sindaco di Cortona, lo stilista Renzo Rosso patron della Diesel e il campione di motociclismo Valentino Rossi.

Yet, sometimes, rules seem to be made to be broken.  So it is that we find ourselves with 8 little dogs roaming our house.

Five are our own, and will be with us always.

The three fosters awaiting forever homes are Rocky, Beasley and Freddy.  Check out papillonpalsrescue.com for information on these and other dogs available for adoption in the northeastern Florida area.

peanut butter and jelly , salt and pepper , ketchup and mustard , lock and keys ,

Yuksek and Brodinski!
we all know this French electro team, here are some of my favorite songs by the two. Enjoy!

Klaxons- Atlantis to Interzone ( Yuksek and Brodinski remix) (zshare)

The Subs- Papillon ( Yuksek and Brodinski remix) (zshare)

Trappan som de har lagt om blev mycket bättre nu, förut kunde man knappt gå i den. Ska se om vi kan ordna med ett räcke också. Sedan kommer vi nog bygga en ny trappa så småningom.

Före:

Efter:

Dotterns mormor och morfar kommer idag eftersom morfar ska fortsätta hjälpa maken med trappan här utanför. De var nämligen här i fredags och började med den. De hade även med sig Pysen, deras lilla papillon hund. Det är inte ofta de har med sig honom hit då han är väldigt åksjuk så dottern tyckte det var så roligt när han var med. Gick runt här på gården med honom i koppel hela tiden. Mormor och morfar lovade att de skulle ta med honom idag också och hon har pratat om det sedan de åkte i fredagskväll!

Just nu går maken här ute i bar överkropp (är det varmt mån tro eller är det för att vill gå och spänna sig?) och klipper gräsmattan. Dottern är inne på sitt rum och leker med en kompis och jag, ja jag får väl sätta mig och göra min engelska läxa....

Voila ce que j'ai pu prendre.

450D

]]> http://triptotheouthouse.wordpress.com/?p=670 Wed, 20 Aug 2008 02:10:32 +0000 triptotheouthouse http://triptotheouthouse.ro.wordpress.com/2008/08/19/houston-weather-enjoying-the-day-in-the-camp-logan-wow-area/ [/caption] [caption id="attachment_679" align="alignleft" width="66" caption="Pretty Red Rose"][/caption] [caption id="attachment_682" align="alignleft" width="68" caption="Yellow Trumpets"][/caption] [caption id="attachment_698" align="alignleft" width="55" caption="Tiny Purple Flowers"][/caption]

Tuesday, 8:30 PM--The rain stopped here in the early afternoon hours, but the sky stayed cloudy, almost promising more showers, which never occurred. Annie and I took a leisurely walk over and back through the Camp Logan area to Memorial Park. There were puddles to be jumped and a myriad of scents to be found on the ground. I took my camera along; there are always so many different things to see, and my cell phone doesn't have Blue Tooth. Some of the other dog and owner friends were also out

and about trying to dodge any new rains that might come. There were quite a few runners

on the jogging trail, taking advantage of the almost cool mid-70s temperatures. When we got closer to home, Annie started dragging her feet, wanting to go back and see her friends at our own little park.